Stanisław Barańczak „Książki najgorsze”

W ramach odpoczynku od wyborów i mundialu polecam sięgnięcie po książkę Barańczaka. Wspaniała lektura, zapewniająca nie tylko rozrywkę intelektualną, ale też wiele niepowstrzymanych napadów głośnego śmiechu. Książka jest zbiorem recenzji pochodzących z końca lat siedemdziesiątych dwudziestego wieku, zamieszczanych w piśmie „Student” i w drugim obiegu. Do najnowszego wydania „Znaku” dołączono także kilka tekstów pochodzących z roku 1993 i publikowanych w „Gazecie Wyborczej”. Mimo dość sporego upływu czasu zbiór ten jest nadal bardzo dobrą lekturą nie tylko dla polonistów i zainteresowanych historią polskiej literatury. Dostajemy tu sporą porcję wiadomości o życiu i kulturze PRL – u, zwłaszcza o życiu literackim. Choć trzeba przyznać, że tak naprawdę opis zachowań „ludzi pióra” popierających reżim doskonale spełnia rolę papierka lakmusowego w odniesieniu do całości społeczeństwa. Zwłaszcza teksty pochodzące z drugiego obiegu są tu bezkompromisowym świadectwem działań dziennikarzy, cenzorów, ludzi zajmujących się propagandą. Lektura tych pamfletów literackich dziś stanowi świetne źródło poznania dla młodego pokolenia, a niezwykle lekki język może być najlepszą rekomendacją. Pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników filmów Stanisława Barei i poszukiwaczy dobrej literatury, będącej czymś więcej niż rozrywką.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s